ตื่นเต้นกับการเดินทางไปร่วมงาน convocation ณ Universiti Malaysia Pahang

ได้รับมอบหมายจากท่านอธิการบดีให้ไปร่วมงานพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของ Universiti Malaysia Pahang (UMP) ณ เมือง Kuantan ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐนี้ เดินทางระหว่างวันที่ 16-18 ตุลาคม 58  เป็นการเดินทางมาคนเดียว ออกจากหาดใหญ่ด้วยสายการบินAir Asia มาลงที่สนามบินใหม่ของมาเลเซีย นั่นคือ KLIA 2

image

จากนั้นต้องนั่งรถไฟ KLIA. Express เพื่อไปขึ้นเครื่องที่ KLIA1 ต้องเดินลงมาชั้นล่างสุดของตัวอาคาร รอที่ฝั่ง platform B  ก่อนลงมาต้องซื้อตั๋วรถไฟที่ชั้น 1 ก่อน ราคาเพียง 2 ริงกิตหรือ 20 บาทเท่านั้น

image

เพราะรัหว่างสองสนามบินตั้งอยู่ไม่ได้ไกลกันมากนัก ที่ชอบมาก ๆ คือมาเลเซียสร้างระบบการขนส่งที่เชื่อมต่อกันได้ดี ไม่รู้สึกว่ายากลำบากเลย จริง ๆ แล้วผมมาที่สนามบิน KLIA2 แล้ว 2 ครั้ง แต่การเชื่อมไปที่ KLIA1 ครั้งนี้เป็นครั้งแรก รู้สึกเลยถึงความพร้อมและความสะดวกสบาย

image

image

image

นั่งเพียงแค่สถานีเดียวก็ถึงแล้ว แต่ที่รอรถค่อนข้างร้อนไปนิดหนึ่ง เพราะไม่มีเครื่องปรับอากาศ

ระหว่างที่นั่งบนรถไฟพบกับคนไทยที่มาเที่ยวมาเลย์ด้วย ช่วงนี้คนไทยมาเที่ยวมาเลย์เยอะขึ้น การเปิด AEC ถือว่าเป็นเรื่องดีที่ทำให้การเดินทางไปมาในสิบประเทศดีขึ้น เรียนรู้ซึ่งกันและกันมากขึ้น ถ้าไมาได้เดินทางมาเห็นกับตา บางครั้งเราไม่สามารถสัมผัสถึงวัฒนธรรมท้องถิ่น หรือเรียนรู้ประเทศอื่นได้อย่างเข้าใจมากขึ้น

ใช้เวลาอยู่บนรถไฟประมาณ 5 นาทีก็ถึง KLIA เดินหาเคาน์เตอร์ของสยการบิน Malaysian Airlines เพื่อไปที่ Kuantan เมื่อถึงที่ counter แล้ว ปรากฎว่าไม่มีเจ้าหน้าที่เลย ผมจึงถามพนักกงานที่เดินอยู่ใกล้ ๆ ทราบว่าผู้โดยสารชั้นประหยัดทุกคนต้องทำการเช็คอินด้วยตัวเองเท่านั้น ก็เป็นอีกประสบการณ์หนึ่งที่ได้เรียนรู้จากการเกินทางครั้งนี้

image

จริง ๆ เคยทำ self check in แล้ว แต่ลืมไปแล้ว ครั้งแรกเราต้องกรอกรหัสการจองตั๋วเครื่องบิน ซึ่งปรากฎอยู่บนตั๋วเครื่องบินแล้ว จากนั้นจะมีชื่อและเที่ยวบินเมื่อกด ok เครื่องให้เรากดสัญชาติของเรา จากนั้นเครื่องให้กดยอมรับว่าจะไม่นำอุปกรณ์ที่เป็นอันตรายขึ้นเครื่องตามกฏการบินระหว่างประเทศ เมื่อทุกอย่างเสร็จแล้ว boarding pass ทั้งขาไปและกลับออกมาให้เราเก็บได้เลย สะดวกมาก และเร็วมาก แต่ถ้าผู้โดยสารมีกระเป๋า load ต้องไปให้เจ้าหน้าที่ check in ให้ ซึ่งจะอยู่ตรงกันข้าม

ข้อสังเกตจากการเดินทางครั้งนี้เห็นถึงการผลักดันในการใช้เครื่องแทนคนหรือเรียกก่า automation กันมากขึ้นในประเทศมาเลเซีย เริ่มตั้งแต่แบบฟอร์มตรวจคนเข้าเมือง ไม่ต้องใช้แบบฟอร์มกระดาษเหมือนไทยเราแล้ว การทำ self check in เป้นต้น

อีกประเด็นที่น่าสนใจในฐานะครูภาษาอังกฤษที่เห็นคนมาเลย์พูดภาษาอังกฤษกันมากขึ้น ผมสื่อสารภาษาอังกฤษกับพนักง่นขายของ เจ้าหน้าที่รถไฟทุกคนสาใารถสื่อส่รกันรู้เรื่องกกันหมดเลย สะท้อนกลับไปที่ประเทศไทยเรายังน่าเป็นห่วงทีเดียว ยังต้องพัฒนาอีกเยอะ เราจะทำอย่างไรให้ภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาที่ใช้ห้องเรียนเท่านั้น แต่เป็นภาษาที่ใช้สื่อสารกันอย่างแท้จริง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s