Life in a Philippine call centre (from Aljazeera)

Call center

Life in a Philippine call centre – Features – Al Jazeera English.

วันนี้ได้อ่านบทความสั้น ๆ จากสำนักข่าว Aljazeera ซึ่งต่างจากวันก่อน ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นสารคดีที่เป็นวีดิโอจากสำนักข่าวอาหรับนี้ ขอเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง

ผมไปสะดุดตากับข่าวที่เจาะลึกเรื่องคนงานที่เป็นโอเปอร์เรเตอร์จากประเทศฟิลิปปินส์ หรือเรารู้จักในชื่อ Call Center ให้กับบริษัทยักษ์ใหญ่จากประเทศอเมริกา ยุโรป หรือแถวออสเตรเลีย เพราะบริษัทข้ามชาติแบบนี้ ไม่ต้องการจ้าง Call Center จากประเทศอเมริกา หรือยุโรป เพราะค่าจ้างแพงมาก อย่างน้อยที่สุดต้องเป็นไปตามกฎหมายแรงงานที่ต้องจ้างด้วยค่าจ้างขั้นต่ำ หรือ minimum wage เช่นอย่างรัฐที่ผมเคยไปเรียนมีค่าแรงขั้นต่ำชั่วโมงละ 8.7 ดอลล่าร์สหรัฐหรือประมาณ 269 บาท ซึ่งกฎหมายสหรัฐเขานับเป็นชั่วโมง ไม่ได้นับเป็นวันเหมือนบ้านเรา ดังนั้นบริษัทใหญ่ ๆ เหล่านี้จำเป็นต้องไปหาประเทศที่มีค่าแรงต่ำ แต่ภาษาอังกฤษดี ๆ เช่นอินเดีย และฟิลิปปินส์

หลายคนอาจทราบกันดีว่าก่อนหน้านี้ ประเทศอินเดียเป็นประเทศที่มีบริษัท Call Center มากที่สุดในโลก ที่เมืองบังกาลอร์ เพราะค่าแรงอินเดียถูกมาก และคนอินเดียพูดภาษาอังกฤษดี อาจปนสำเนียงอินตะระเดียบ้าง แต่ต้องสามารถฝึกให้เป็นสำเนียงอเมริกันได้ไม่ยาก เพราะมีพื้นฐานทางภาษาที่ดีอยู่แล้ว แต่ในช่วงหลังนี้ประเทศฟิลิปปินส์ก็ไม่แพ้อินเดียแล้ว มีเจ้าหน้าที่ทำงานเป็นโอเปอร์เรเตอร์ให้กับ Call Center ของบริษัทต่าง ๆ มากถึง 1 พัน 3 หมื่นกว่าคน ในปี 2016 หรืออีกสองปีข้างหน้า สำหรับรายได้ต่อเดือนที่พนักงานเหล่านี้ได้รับประมาณ 300-360 ดอลล่าร์หรือประมาณ 9,300-11,160 บาท แต่สำหรับประเทศฟิลิปปินส์แล้วถือว่าเป็นรายได้ที่สูงมาก เมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยของรายได้คนทั่ว ๆ ไปในประเทศนี้ ในประเทศอินเดียก็คิดว่าไม่ต่างกันมาก ดังนั้นบัณฑิตจบใหม่ต่างก็แย่งจะเข้าทำงานเป็นโอเปอร์เรเตอร์ที่นี่

ฟิลิปปินส์มีความแตกต่างจากอินเดียเล็กน้อยคือ ประเทศฟิลิปปินส์ได้ถูกประเทศอเมริกาปกครองมาก่อนประมาณครึ่งศตวรรษ ดังนั้นจะมีความคุ้นเคยในเรื่องวิถีชีวิต สังคมและวัฒนธรรมของชาวอเมริกันดีกว่าชาวอินเดีย แม้ว่าอินเดียเคยตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษก็ตาม แต่บริษัทส่วนใหญ่ที่มาเปิดทำการที่นี่มาจากอเมริกา ส่วนเรื่องภาษาอังกฤษนั้น อาจไม่แตกต่างกันมากสักเท่าไหร่ เพราะต่างก็มีสำเนียงที่ติดมาจากภาษาแรกของแต่ละประเทศกันทั้งนั้น ภาษาอังกฤษแบบอินเดียค่อนข้าวรัว ติดมาจากภาษาอุรดู ส่วนฟิลิปปินส์ก็มีปัญหาเรื่องการออกเสียง “ชั่น” ไม่ได้ แต่จะออกเป็น “ชอง” แทน  เพราะติดสำเนียงภาษาตากาล๊อค แต่ทั้งสองประเทศใช้ภาษาอังกฤษได้ดีมาก เมื่อเทียบกับความสามารถของคนไทยแล้ว ทั้งสองประเทศจะมีความมั่่นใจในการใช้ภาษาอังกฤษมากกว่าเราชาวไทย แม้ว่าภาษาเขาจะมีสำเนียงทองแดงออกมาบ้าง ก่อนที่จะเข้ามาทำงานเขาต้องผ่านการฝึกให้ออกเสียงเป็นสำเนียงอเมริกัน ซึ่งคิดว่าฝึกไม่ยากแล้ว เพราะฝึกเฉพาะสำเนียง ไม่ต้องมาฝึกการใช้ภาษาอังกฤษใหม่ตั้งแต่ต้น จากบทความนี้จะเห็นได้ว่าส่วนใหญ่คนที่มาทำงานที่ Call Center จบการศึกษาด้านพยาบาล เพราะอย่างที่หลายคนทราบว่าประเทศฟิลิปปินส์เป็นประเทศที่ผลิตพยาบาลส่งออกไปต่างประเทศมากเป็นอันดับหนึ่งของอาเซียน ที่เขาสามารถไปทำงานยังต่างประเทศได้เพราะเขาได้ภาษาอังกฤษนั่นเอง

ที่วัตถุประสงค์ของบทความนี้ต้องการเจาะชีวิตของโอเปอร์เรเตอร์จากฟิลิปปินส์เหล่านี้ว่าเขาใช้ชีวิตกันอย่างไร ชีวิตของพวกเขาต้องเผชิญกับความเครียดมาก เพราะต้องทนกับอารมณ์เสียของลูกค้าอเมริกันที่โทรเข้ามาบ่น เพราะเกือบทั้งหมดสายที่โทรเข้ามาต้องมีปัญหา ถ้าไม่มีปัญหาเราก็ไม่รู้จะโทรไปทำไม ยกเว้นสอบถามข้อมูลนิด ๆ หน่อย ๆ ส่วนใหญ่มาด้วยอารมณ์เดือดกัน โอเปอร์เรเตอร์ต้องระงับอารมณ์ตัวเองให้มาก ไม่ทะเลาะด้วย แต่คนเหล่านี้ต้องรองรับอารมณ์แปลก ๆ ที่โทรเข้ามา และอีกอย่างหนึ่งเรื่องของเวลาการทำงานที่ต้องทำงานเป็นกะ โดยเฉพาะกะกลางคืนต้องมีกันเยอะหน่อย เพราะเวลากลางคืนที่ฟิลิปปินส์ แต่เป็นเวลากลางวันที่อเมริกา เวลาห่างกัน 12 ชั่วโมง ง่าย ๆ ก็คือ ถ้าที่อเมริกาเวลา 8 โมงเช้า คนเริ่มไปทำงานกัน แต่เวลาที่ฟิลิปปินส์ก็ประมาณ 2 ทุ่ม ส่วนใหญ่สายที่จะเข้ามาที่ Call Center เป็นเวลาทำการของอเมริกา ดังนั้น คนทำงานที่ Call Center ก็เครียดเป็นธรรมดา แต่เมื่อแลกกับค่าตอบแทนก็ถือว่าเกินคุ้ม ผมคิดว่าสำหรับประเทศไทยถ้ามีรายได้ขนาดนี้น่าจะต่ำไปนะครับ เพราะอย่างน้อยก็น่าจะขั้นต่ำคือ 15,000 บาทต่อเดือน

อย่างไรก็ตาม พนักงานโอเปอร์เรเตอร์ก็สามารถมีชีวิตที่ฟุ้มเฟือยได้ มีเครื่องโทรศัพท์ดี ๆ ใช้ หรือเครื่องใช้ไฟฟัาที่ทันสมัย ซึ่งต่างจากพนักงานอาชีพอื่น ๆ ในประเทศ ผู้เขียนบทความก็ยังสังเกตด้วยว่าแม้กระทั่งการกิน การอยู่ จะออกแนวอเมริกันไปด้วย เช่น ต้อกิน McDonald’s หรือดื่มกาแฟ Starbuck เป็นต้น

ก็ถือว่าเป็นอีกความรู้หนึ่งที่เราได้รู้จักอีกอาชีพหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกอาเซียนของเรา

แต่อยากให้อ่านบทความตามลิงค์ที่แนบมาด้วย จะได้เข้าใจอย่างลึกซึ้ง และที่สำคัญเราได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษไปด้วย

บดินทร์

7 กุมภาพันธ์ 2557

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s